Τα βασικά στα μαθήματα φωνητικής και ορθοφωνίας

Ο κάθε άνθρωπος κατέχει έναν ξεχωριστό ήχο στη φωνή του, δοσμένο από τη φύση μόνο γι’ αυτόν. Ο συγκεκριμένος αυτός ήχος αποτελεί μέρος του εαυτού του και μέσω αυτού έχει τη δυνατότητα να εκφράζεται και να επικοινωνεί με τους άλλους.


Από το ιδιαίτερο άκουσμα της φωνής τους αναγνωρίζουμε τα πρόσωπα του κοντινού μας περιβάλλοντος. Αλλάζοντας τον τόνο της φωνής μας μπορούμε να επηρεάσουμε τους άλλους. Το ηχόχρωμα της φωνής μας μεταβάλλεται και αποκαλύπτει τη συναισθηματική μας κατάσταση (χαρά, λύπη κλπ).

Και βέβαια στο τραγούδι η φωνή του καλλιτέχνη σε συνδυασμό με την ερμηνευτική κίνηση και τη γλώσσα του σώματος αποτελούν ένα δυνατό συνδυασμό έκφρασης και εξυψώνουν την τέχνη σε υψηλά επίπεδα.

Η φωνή για το μαθητή είναι το μουσικό όργανο μέσα του και ταυτόχρονα αντιπρόσωπος της ψυχής του. Όταν αρχίζουμε φωνητική και ορθοφωνία μπαίνουμε σε μια περιπέτεια, όπου ανακαλύπτουμε σταδιακά το μυστήριο της φωνής.

Στόχος του σωστού καθηγητή είναι πώς να βγάλει ελεύθερα προς τα έξω τον πλούτο έκφρασης που αναβλύζει από τον κάθε μαθητή/-ρια. Το ζητούμενο δηλαδή είναι η σταδιακή απελευθέρωση της φωνής, καθότι ο κάθε μαθητής έχει ένα μοναδικό τρόπο έκφρασης.

Παράλληλα όμως ο καθηγητής δε θα πρέπει να αρκείται μόνο στο παραπάνω, αλλά να βλέπει τον εαυτό του και ως «γιατρό» της φωνής. Στο μάθημα να αναζητά συνεχώς απάντηση στα ερωτήματα:
• Τι πρόβλημα έχει ο ήχος που ακούω;
• Αν υπάρχει πρόβλημα τι το προκαλεί;
• Τι θα κάνω για να το διορθώσω;

Έτσι ο καθηγητής μοιράζεται με τον μαθητή τον δρόμο προς την ελεύθερη αυτοέκφραση και ταυτόχρονα προς τη διόρθωση των φωνητικών εμποδίων που υπάρχουν όπως: Κακή καθημερινή χρήση της φωνής, αρνητικές σκέψεις, φοβίες, προηγούμενες εμπειρίες ζωής και δράσεις της καθημερινότητας που έχουν στιγματίσει το άτομο και εμποδίζουν την ελευθερία της έκφρασής του κλπ.

Κατά τη διαδικασία διόρθωσης του ήχου τέσσερα είναι τα βασικά πεδία που απαιτούν επέμβαση και αναθεώρηση:
• Σωστή στάση σώματος – χαλάρωση – ηρεμία σώματος
• Αναπνοή – στήριξη διαφραγματική
• Ορθοφωνική τοποθέτηση φωνής
• Έλεγχος στην υπολειτουργική ή υπερλειτουργική χρήση του φωνητικού οργάνου κατά την εκφώνηση.

Ο μαθητής μπορεί να ελέγξει τον καθηγητή πριν τον επιλέξει. Να εξετάσει αν ο καθηγητής ασχολείται με τα παραπάνω πεδία ή απλώς τον/την περνάει από vocalize ασκήσεις («ααα-ουουου»), χωρίς ιδιαίτερες διορθώσεις.
Ο μαθητής πρέπει να προβληματιστεί αν φεύγει από το μάθημα βραχνιασμένος, με ενοχλήσεις στο λαιμό ή αν μιλάει ψιλά ή πνιγμένα. Αν κατά τη διάρκεια του μαθήματος ζορίζεται πάνω στην εκφώνηση, χωρίς να διορθώνεται και το χειρότερο αν πηγαίνει συχνά σε ΩΡΥΛΑ ή φωνίατρο με ενοχλήσεις και προβλήματα όπως κόκκινες φωνητικές χορδές, κάλλους κλπ. προτείνεται να αλλάξει καθηγητή/-τρια.

Δυο πράγματα να θυμόμαστε:
• Εκεί που είναι σωστά τοποθετημένη η ομιλία μας, εκεί είναι και η σωστή τοποθέτηση για το τραγούδι
• Όποιος τραγουδάει και μιλάει με την ελάχιστη ενέργεια είναι στο σωστό δρόμο

Λένα Χατζηγεωργίου

Καθηγήτρια Μονωδίαςlena